Bohaterowie historyczni w „Historii żółtej ciżemki”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Kazimierz IV Jagiellończyk - (ur. 1427 w Krakowie, zm. 1492 w Grodnie) – wielki książę litewski w latach, król Polski. Jeden z najaktywniejszych polskich władców, za panowania którego Korona, pokonując zakon krzyżacki w wojnie trzynastoletniej, odzyskała Pomorze Gdańskie, a dynastia Jagiellonów stała się jednym z czołowych domów panujących w Europie. W powieści jest ukazany jako postać majestatyczna, wysoka, jednak przygarbiona niewidocznym ciężarem. Miał frasobliwą, znękaną twarz, bystre i smutne oczy. Był religijny, na sercu leżało mu dobro Polski. Interesował się przeszłością, dlatego kazał sobie przynieść kolejne tomy dzieła Jana Długosza.

Elżbieta Rakuszanka (Habsburżanka) (ur. 1436, zm. 1505) – królowa polska i wielka księżna litewska. Córka króla niemieckiego i węgierskiego Albrechta II Habsburga i Elżbiety Luksemburskiej, córki cesarza Zygmunta Luksemburskiego. Narratorka pisze, że: »Królowa Elżbieta nie była wcale urodziwą niewiastą. Już wtedy, przed laty blisko czterdziestu, gdy jako młodziutka narzeczona wjeżdżała do Krakowa, nie wróżono królowi szczęścia w małżeństwie z tak bardzo nieładną księżniczką; a jednak… nie spełniły się przepowiednie, Kazimierz pokochał żonę całym sercem. Kronikarz pisze: „Miłował ją ponad miarę” «.

św. Kazimierz – (ur. 1458 w Krakowie, zm. 4 marca 1484 w Grodnie) – polski królewicz, syn Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, namiestnik królewski w Koronie Królestwa Polskiego; święty Kościoła katolickiego, patron Polski i Litwy. Narratorka w powieści opisuje ostatnie godziny jego życia królewicza w Wilnie (mylnie podaje miejsce jego zgonu). Opisuje ostatnią mszę, w której uczestniczy „kniaź” i podczas której zostaje poświęcony ołtarz wykonany dla niego przez Wita Stwosza. Na dzień przed śmiercią namiestnik przygląda się pracy snycerzy, a Wawrzkowi ofiarowuje żółte ciżemki, które na niego nie pasują.

Olbracht, Zygmunt, Aleksander, Fryderyk - królewscy synowie. W powieści Wawrzek przygląda im się podczas kolacji na dworze królewskim. W zakończeniu królewicz Olbracht powraca z udanej wyprawy przeciw Tatarom przywodząc z sobą wielu jeńców. Był najurodziwszym z królewskich synów. Z kolei Fryderyk zostaje biskupem krakowskim i to właśnie on dokonuje poświęcenia ołtarza wita Stwosza w kościele Mariackim. Zygmunt miał proste rysy, jakby wykute z kamienia i charakterystyczną dolną wargę, wysuniętą dumnie naprzód.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Przeszłość w „Historii żółtej ciżemki”
2  Historia żółtej ciżemki – plan wydarzeń
3  „Historia żółtej ciżemki” - miejsce i czas akcji



Komentarze
artykuł / utwór: Bohaterowie historyczni w „Historii żółtej ciżemki”







    Tagi: