Zwyczaje ukazane w „Historii żółtej ciżemki”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W powieści ukazane zostały niektóre obyczaje i tradycje kultywowane w Polsce w XV wieku. Poprzez ukazanie szerokiej panoramy polskiego społeczeństwa – od chłopów, poprzez mieszczan, aż do królewskiego dworu – autorka prezentuje bogaty wachlarz zwyczajów staropolskich. Przedstawia zarówno przesądy, powiedzenia, do których odwoływano się na co dzień, jak i wyjątkowe uroczystości, jak na przykład poświęcenie ołtarza w kościele Mariackim.

Wspominając o Porębie autorka przywołuje m.in. zasadę, która głosi, że mówienie od razu o interesach uważane jest za niegrzeczne. Wskazuje, że powszechna ówcześnie, także wśród religijnych osób była wiara w uroki rzucane przez czarownice. Wierzono też w działanie sił nieczystych i zamawianie chorób. Ciekawe są przekonania związane ze zwierzętami. Ludzie wierzyli, że pszczoła, która dostarcza wosku na świece do kościoła jest wywyższona i nie zdycha tylko umiera. Autorka porównuje wygląd chaty wiejskiej Wojciecha i Macieja. Ta pierwsza zbudowana jest z modrzewiowych bierwion i może przetrwać ponad sto lat, zaś druga chyli się ku upadkowi.

Możemy także przypatrzeć się jak wyglądało wiejskie wesele na przykładzie wsi Pisary. Wawrzuś trafia na nie przez przypadek i uczestniczy w zabawie. Powszechnym jadłem są: pieczona wieprzowina, kiełbasy, żytni placek, ser na sicie, zaś pije się piwo i miód. Wawrzek zostaje nazwany „sołtysem” i ma zabawiać zebranych. Domańska przytacza też słowa jednej z piosenek weselnych, której fragment brzmi: „Hanuś moja, Hanuś, cego mnie ty nie chces? / Ja ciebie tak lubię, a ty z Jaśkiem sepces!”. Inną pieśń śpiewa napotkana pasterka ze wsi Balice:
„Nie ma wsi na świecie jak nase Balice,
Krowa posła w śkode, wzieni mi spódnice;
Nie trzeba ci było chodzić na jagody,
Toby i krowisia nie lazła do skody.”



Gdy Wawrzuś trafia do nieznanego miasteczka zaczyna szukać noclegu, jednak okazuje się, że halabardnicy nakazali już wygaszenie świateł. Dowiadujemy się, że w miastach istniał zwyczaj gaszenia świateł godzinę po zmroku latem i cztery godziny zimą ze względu na bezpieczeństwo przeciwpożarowe. Wawrzek obserwuje domy drewniane, pokryte strzechą, chałupy z chrustu obrzucone gliną, stajnie i stodoły. Najważniejszymi osobami są burmistrz i proboszcz. W miasteczkach odbywają się także jarmarki, na które zjeżdża się wielu kupców, a także kuglarzy.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Antonina Domańska - biografia
2  Historia żółtej ciżemki – plan wydarzeń
3  Problematyka „Historii żółtej ciżemki”



Komentarze
artykuł / utwór: Zwyczaje ukazane w „Historii żółtej ciżemki”







    Tagi: